Schlagwort-Archive: United States Away ZARDES 9 Jerseys

Paul Richardson (born 25 October 1949) is an English former footballer who played in the Football League for Blackpool, Chester, Nottingham Forest, Sheffield United, Swansea City, Swindon Town and Stoke City.

Richardson was born in Selston and began his career with Nottingham Forest where he quickly established himself as a ball playing midfielder. He became a regular member Forest's squad until Brian Clough took over as manager in January 1975. With Clough wanting to bring in his own players Richardson was sold to Third Division Chester having made 249 appearances scoring 21 goals for Forest.

He spent just one season at Chester, helping them reach the FA Cup fifth round for the first time, before George Eastham signed him for Stoke City in the summer of 1977. He became a key player for Stoke in the Second Division playing 34 times in 1977–78. Under new manager Alan Durban Richardson played 46 games in 1978–79 scoring seven goals including the goal which clinched promotion. Stoke were needing to beat Notts County on the final day of the season to confirm promotion but with 88 minutes gone the score was still 0–0, until Richardson headed Stoke to a 1–0 victory and a dramatic promotion

United States Away ZARDES 9 Jerseys

United States Away ZARDES 9 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. He played 40 matches in 1979–80 and 22 in 1980–81 before leaving for Sheffield United in August 1981. He helped the Blades win the Fourth Division title in 1981–82. He later enjoyed short spells at Blackpool, Swindon Town and Swansea City football fan shirts. He later worked for the BT Group and also managed non-league side Fairford Town.

Source:

Giovanni Caboto (vers 1450 - 1498), connu en français sous le nom Jean Cabot et en anglais sous le nom John Cabot, est un navigateur et explorateur vénitien au service de l’Angleterre. De dix ans plus âgé que Christophe Colomb, il poursuit la même quête : la route maritime des Indes par l'ouest.

Le lieu de naissance de Cabot est incertain : certains pensent qu'il est originaire de Gênes alors que d'autres le font naître à Gaète près de Naples. Il part vivre pour Venise encore enfant et y obtient la nationalité en 1476. Il épouse une Vénitienne qui lui donne trois fils (Ludovico, Sebastiano, et Sancio).

Il déménage en Angleterre en 1490.

À la recherche d'une route vers l'Asie, Henri VII (roi d'Angleterre) s'attache les services de Jean Cabot par lettre patente du  :

« Henrie, by the grace of God, King of England and France, and Lord of Irelande, to all, to whom these presentes shall come, Greeting--Be it knowen manual lemon juicer, that We have given and granted, and by these presentes do give and grant for Us and Our Heyres, to our well beloved John Gabote, citizen of Venice, to Lewes, Sebastian, and Santius, sonnes of the sayde John, and to the heires of them and every of them, and their deputies, full and free authoritie, leave, and Power, to sayle to all Partes, Countreys, and Seas, of the East running belt for phone, of the West, and of the North

United States Away ZARDES 9 Jerseys

United States Away ZARDES 9 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, under our banners and ensignes, with five shippes, of what burden or quantitie soever they bee: and as many mariners or men as they will have with them in the saide shippes, upon their owne proper costes and charges, to seeke out, discover, and finde, whatsoever Iles, Countreyes, Regions, or Provinces, of the Heathennes and Infidelles, whatsoever they bee, and in what part of the worlde soever they bee, whiche before this time have been unknowen to all Christians. We have granted to them also, and to every of them, the heires of them, and every of them, and their deputies, and have given them licence to set up Our banners and ensignes in every village, towne, castel, yle, or maine lande, of them newly founde. And that the aforesaide John and his sonnes, or their heires and assignes, may subdue, occupie, and possesse, all such townes, cities, castels, and yles, of them founde, which they can subdue, occupie, and possesse, as our vassailes and lieutenantes, getting unto Us the rule, title, and jurisdiction of the same villages, townes, castels, and firme lande so founde »

— The Voyage of John Cabot to America

Ayant persuadé le roi qu'il était possible d'aller aux Indes orientales par le nord-ouest de l'Amérique, il est chargé d'entreprendre une expédition dans ce but. Sa première tentative est un échec : Cabot ne va pas au-delà de l'Islande à cause de disputes avec son équipage.

Le , l'explorateur quitte Bristol à bord du Matthew, un navire de 50 tonneaux disposant d'un équipage de 18 personnes dont son fils Sébastien Cabot. Il touche terre le 24 juin et explore la côte pendant quelque temps avant de repartir pour l'Angleterre. L'endroit précis de son premier accostage est controversé, mais les gouvernements canadien et britannique considèrent qu'il est arrivé dans la péninsule de Bonavista.

Les Anglais ont prétendu qu'il était le premier Européen à découvrir la « nouvelle terre », puisque le premier à atteindre le continent nord-américain après les Vikings  best running water belt;; mais l'absence de cartographie ou de journal de voyage pose des questions quant à la véracité des faits.

Dans le planisphère de Cantino de 1502 (pièce cartographique sur laquelle figure pour la première fois, avec une annotation claire, la partie la plus significative des contours orientaux du Nouveau Monde), le Groenland et Terre-Neuve sont représentés sous drapeau portugais. La carte de Pedro Reinel, qui date de 1504, atteste clairement de la domination des connaissances portugaises en référence à Terre Neuve par son abondante toponymie.

L'année suivante, en mai 1498, Cabot repart de Bristol pour une nouvelle expédition et disparaît en mer. Depuis cette date, plus rien n'apparaît concernant Cabot, et les références postérieures ont toutes pour origine son fils Sébastien.

Une réplique du Matthew dans le bassin à flot de Bristol en 2004.

Carte du XVIe siècle des terres explorées par Cabot.

Maison de Jean Cabot à Venise.

Plaque au nom de Giovanni Caboto et de ses fils, apposée via Garibaldi à Venise.

Plaque au nom de Giovanni Caboto et de ses fils, apposée via Garibaldi à Venise par le Canada.

Le square Cabot à Montréal.

Monument à l'arrivée de Jean Cabot au Nouveau-Monde, cap Bonavista, Terre-Neuve.

Marie-Nicolas Bouillet et Alexis Chassang (dir.), « Jean Cabot » dans Dictionnaire universel d’histoire et de géographie, (Wikisource)

Sur les autres projets Wikimedia :

Vendsyssel FF (Vendsyssel Forenede Fodboldklubber) er en dansk fodboldklub fra den Vendsysselske by Hjørring. Klubben er en overbygning på Hjørring IFs førstehold i fodboldafdelingen i 1 runners belts. division. Hjemmebanen er Hjørring Stadion. Klubben spiller på Hjørring IFs spillelicens, der blev overtaget fra FC Hjørring i forbindelse med etableringen.

I sommeren 2010 Rykkede FC Hjørring for første gang i klubbens historie op i 1. division. I maj 2013 meddelte DBU imidlertid, at klubben ikke ville få fornyet sin licens, hvorfor den for sæsonen 2013/14 skulle tvangsnedrykkes til 2 glass reusable bottles. division

United States Away ZARDES 9 Jerseys

United States Away ZARDES 9 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. Klubben ankede afgørelsen, og fik medhold, da Dansk Boldspil-Union vurderede, at de økonomiske forhold i klubben var blevet tilstrækkeligt forbedret til, at den kunne få fornyet sin licens for den kommende sæson 2013/14 Paul Frank Shoes Women.

Den 24. juni 2013 meddelte klubben af den fra sæsonen 2013/14 optræder under navnet Vendsyssel FF.

Holdet skulle have været et samarbejde mellem Hjørring IF og Frederikshavn fI, men sidstnævnte meldte 3. marts 2014 at de alligevel ikke ønskede at samarbejde på seniorsiden. Dog var de stadig åbne for at arbejde sammen om ungdomsholdene.

Opdateret 30. maj 2017

John Lisnik is a former Maine politician and current University of Maine administrator soccer t shirts for boys. A Democrat

United States Away ZARDES 9 Jerseys

United States Away ZARDES 9 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, Lisnik ran in 1980 for the Maine House of Representatives; he replaced retiring Republican Bruce Roope. He was born in Presque Isle, Maine and graduated from area schools in 1965 before enlisting in the United States Army during the Vietnam War. He was a paratrooper and was honorably discharged in 1968 after serving in the 101st Airborne Division. He graduated from the University of Maine at Presque Isle in 1972 and taught social studies in Falmouth, Maine for a year. He then received a fellowship to study at the University of Notre Dame, where he earned a M 32 ounce glass water bottle.A. in government and international affairs. He returned to Aroostook County thereafter and taught at Caribou High School. At the time of his announcement to run for the House of Representatives, Lisnik was vice chairman of the Presque Isle city democratic committee where to buy team jerseys.

He is the Assistant to the Chancellor for Governmental Relations for the University of Maine system, where he represents the system in the Maine Legislature.

El aborto, referido al aborto inducido o interrupción voluntaria del embarazo, es ilegal en Chile de acuerdo con el Código Penal de 1874. No se considera aborto punible aquel que es consecuencia prevista pero no buscada de procedimientos médicos destinados a salvar la vida de la madre. En la actualidad se debate la despenalización en las causales de violación, inviabilidad fetal y riesgo de vida de la madre.

En Chile el aborto se ha considerado una conducta moral y socialmente reprochable ya desde la colonización de los españoles, quienes trajeron con ellos los valores occidentales judeocristianos que imperan en el país y que tradicionalmente han rechazado dicho acto. La conquista española significó la vigencia de su derecho en el Reino de Chile, por lo que ya desde esa época que el aborto está sancionado penalmente. Sólo de forma clandestina se practicaban abortos mediante infusiones, yerbas u otros métodos naturales.

La independencia de Chile no acarreó cambios significativos en el ordenamiento jurídico, manteniéndose vigentes las leyes españolas por varias décadas, sólo alteradas antes de la codificación por algunas leyes especiales que no afectaron la regulación del aborto.

El Código Penal, desde su versión original, pena el aborto en sus artículos 342 a 345. Esto se debe a la clara influencia de las leyes penales anteriores recogidas en el Código y al influjo del Código Penal español en la redacción del chileno.

En el contexto de reproche moral del aborto por los valores tradicionales de la época, hace sentido el inciso segundo del artículo 344, el que se mantiene igual desde la promulgación del Código y que establece una disminución de la pena asignada al aborto si la mujer "lo hiciere para ocultar su deshonra".

En 1931, durante el gobierno de Carlos Ibáñez del Campo, se legalizó el aborto terapéutico contemplándose en el artículo 226 del Código Sanitario para ciertos supuestos definidos por ley. Dicha norma establecía:

«Art. 226. Sólo con fines terapéuticos se podrá interrumpir un embarazo o practicar una intervención para hacer estéril a una mujer quiere la opinión documentada de tres facultativos.
Cuando no fuere posible proceder en la forma antedicha, por la urgencia del caso por falta de facultativos en la localidad, se documentara lo ejecutado por el médico y dos testigos, quedando en poder de aquél el testimonio correspondiente».

El número de abortos fue en crecimiento, junto con la elevada natalidad que el país alcanzó hacia la década de 1960. Esta protección oficial al aborto se vio reforzada por la difusión de métodos anticonceptivos iniciados en el gobierno demócratacristiano de Eduardo Frei Montalva, durante el cual también se reformó el Código Sanitario, reduciendo los requisitos para realizar un aborto terapéutico. Así, el, el artículo 119, perteneciente a su Libro Quinto «Del ejercicio de la medicina y profesiones afines», decía:

«Art. 119 youth pink football socks. Sólo con fines terapéuticos se podrá interrumpir un embarazo. Para proceder a esta intervención se requerirá la opinión documentada de dos médicos-cirujanos».

Durante el funcionamiento de la Comisión de Estudios de la Nueva Constitución, encargada de discutir el anteproyecto de la nueva Carta Fundamental chilena, Jaime Guzmán Errázuriz trató de introducir una prohibición constitucional del aborto. Su discurso consta en las actas oficiales de la Comisión Constituyente del 14 de noviembre de 1974: «La madre debe tener el hijo aunque este salga anormal, aunque no lo haya deseado, aunque sea producto de una violación o, aunque de tenerlo, derive su muerte».

Finalmente, los demás redactores de la Constitución de 1980 no aceptaron esa moción (prohibición constitucional de todo aborto), por lo que sólo establecieron, en su artículo 19, número 1, que «la ley protege la vida del que está por nacer», con lo que la regulación de la materia quedó radicada en la ley.

Ese mandato del constituyente al legislador se materializó en 1989 con la modificación del artículo 119 del Código Sanitario que pasó a prescribir lo siguiente: «No podrá ejecutarse ninguna acción cuyo fin sea provocar el aborto», derogándose además las disposiciones de 1931. Esta modificación fue promovida por el cardenal Jorge Medina con la ayuda del almirante José Toribio Merino.

Así, Chile es un Estado con una regulación protectora del nasciturus, ya que no permite el aborto ni siquiera en caso de violación o incesto. La práctica médica en aquellos casos en que peligra la vida de la madre no cambió sustancialmente, debido a la aplicación del principio de doble efecto en la interpretación del Código Sanitario. En efecto, lo que el artículo 119 del Código Sanitario permitía antes de la reforma del año 1989, no es otra cosa que lo que hoy se permite bajo la actual legislación sanitaria, algo reafirmado por la coexistencia de ambas versiones de la norma con la misma legislación penal. La diferencia radica en la técnica legislativa empleada: mientras que antes de su modificación el artículo en cuestión permitía de manera directa las intervenciones médicas que buscaban salvar la vida de la madre, aunque tuvieran como efecto secundario la muerte del feto ("Sólo con fines terapéuticos se podrá interrumpir un embarazo”); con la actual redacción, la norma permite de manera indirecta dichas acciones (interpretando a contrario sensu el artículo 119, se puede concluir que son lícitas todas las acciones médicas cuyo fin directo no sea provocar un aborto, aunque de hecho ocurra la muerte del feto). La razón que motivó a reformar el artículo fue su ambigüedad e imprecisión (específicamente de la expresión "fines terapéuticos"). De esta manera, se intentaba evitar una interpretación amplia de la norma que diera pie a acciones que tuvieran como fin directo el aborto, como de hecho ocurrió durante el año 1973 en el Hospital Barros Luco donde se realizaron más de 3.000 abortos en menos de 6 meses. Es más, la modificación al Código Sanitario no aumentó la tasa de mortalidad materna en el país, como se predijo, ya que ésta siguió disminuyendo año tras año, siendo actualmente la segunda más baja de las américas.

No obstante lo anterior, desde la transición a la democracia iniciada en 1990, algunos partidos pertenecientes a la Concertación de Partidos por la Democracia presentaron una serie de proyectos de ley que buscaron restablecer la figura del aborto terapéutico, bajo condiciones similares al año 1931. El primero de ellos (Boletín N° 499-07) fue presentado en 1991 por los diputados Adriana Muñoz, Armando Arancibia, Carlos Smok, Juan Pablo Letelier y Carlos Montes.

Todos estos proyectos resultaron infructuosos, por la oposición del Partido Demócrata Cristiano (PDC) —también perteneciente a la Concertación— y los partidos de la Alianza —la Unión Demócrata Independiente (UDI) y Renovación Nacional (RN)— todos ampliamente influenciados por la iglesia católica, quienes consideran que el aborto terapéutico es una denominación confusa e innecesaria que pretende encubrir la admisibilidad del aborto libre, toda vez que se trata de una hipótesis cubierta por la legislación actualmente vigente.[cita requerida]

En 2011 el presidente Sebastián Piñera planteó que usaría su poder constitucional de veto en caso de aprobarse en el Congreso un proyecto de ley de aborto terapéutico. En el informe de la Comisión de Derechos Humanos para el año 2013, Piñera nuevamente manifestó su rechazo al aborto. En 2013, se aprobó el proyecto de ley presentado por el senador Jaime Orpis, que declara el día 25 de marzo como el «Día del que está por nacer y de la adopción».

Durante su cuenta pública del 21 de mayo de 2014, la presidenta Michelle Bachelet anunció que promovería un proyecto de ley para despenalizar el aborto terapéutico en casos de riesgo de vida de la madre, violación e inviabilidad del feto. La iniciativa generó, desde el primer momento un fuerte debate político.

La normativa vigente sobre interrupción del embarazo, que la prohíbe sin excepciones, no responde al trato digno que el Estado de Chile debe otorgar a sus ciudadanas en estas situaciones y sitúa a nuestro país como uno de los cuatro en el mundo que lo criminaliza en todas sus modalidades, además de El Vaticano: Chile, Nicaragua, El Salvador y Malta.

El proyecto ingresó al Congreso el 31 de enero de 2015, mediante el Boletín 9895-11, y en la Comisión de Salud de la Cámara de Diputados aprobó el proyecto el 4 de agosto, mientras que la causa de violación fue aprobada el 15 de septiembre de 2015. Dicha Cámara aprobó finalmente el proyecto el 17 de marzo de 2016, pasando al Senado. La Comisión de Salud del Senado aprobó el proyecto el 6 de septiembre de 2016, por tres votos a favor —incluyendo el de la presidenta del PDC, Carolina Goic— y dos en contra.

El aborto en el ordenamiento jurídico chileno se encuentra prohibido por dos leyes:

Título VII: Crímenes y simples delitos contra el orden de las familias y contra la moralidad pública
1. Aborto

Art. 342. El que maliciosamente causare un aborto será castigado:
1 Con la pena de presidio mayor en su grado mínimo, si ejerciere violencia en la persona de la mujer embarazada.
2 Con la de presidio menor en su grado máximo, si, aunque no la ejerza, obrare sin consentimiento de la mujer.
3 Con la de presidio menor en su grado medio, si la mujer consintiere.

Art. 343. Será castigado con presidio menor en sus grados mínimo a medio, el que con violencias ocasionare un aborto, aun cuando no haya tenido propósito de causarlo, con tal que el estado de embarazo de la mujer sea notorio o le constare al hechor.

Art. 344. La mujer que causare su aborto o consintiere que otra persona se lo cause, será castigada con presidio menor en su grado máximo.
Si lo hiciere por ocultar su deshonra, incurrirá en la pena de presidio menor en su grado medio.

Art. 345. El facultativo que, abusando de su oficio, causare el aborto o cooperare a él, incurrirá respectivamente en las penas señaladas en el artículo 342, aumentadas en un grado.

Artículo 119. No podrá ejecutarse ninguna acción cuyo fin sea provocar un aborto.

A partir de la interpretación del uso de la expresión "fin" en esta norma, la praxis médica aplica el principio ético del "doble efecto", según el cual es lícito realizar una acción indispensable para salvar la vida de la madre y que tenga como consecuencia no deseada o accidental la muerte del hijo, la que no puede ser buscada ni como fin ni como medio. Dichas acciones no se encuentran penadas por la ley, ya que el aborto por facultativos del artículo 345 del Código Penal exige que el autor actúe "abusando de su oficio", abuso que no se da en conductas autorizadas por el Código Sanitario.

Un estudio de 2014 del Dr. Elard Koch, usando criterios epidemiológicos objetivos, estimó que como promedio en Chile desde 2001 a 2008, ocurrieron entre 13 553 y 18 071 abortos provocados al año

United States Away ZARDES 9 Jerseys

United States Away ZARDES 9 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, con una tendencia a la baja que llegaría a un rango de entre 10 345 y 13 794 en 2008, provocados principalmente por la auto administración de misoprostol. Lo anterior es muy inferior a los resultados de estudios anteriores, como uno de 1990, basado en encuestas de opinión subjetivas, que estimó los abortos en 160 mil al año. Esas metodologías poseen escasa o nula reproducibilidad y están sometidas a sesgos de selección, memoria e ideología de los sujetos entrevistados. Errores de estimación enormes han quedado demostrados en varios países tras legalizar el aborto.

El estudio de Koch incluye también los resultados de una encuesta sobre los motivos de dichos abortos, hecha a mujeres que habían manifestado la intención de abortar, la que indicó como factores la coerción de padres o pareja o de un tercero con o sin violencia doméstica (44,4%); interferencia con expectativas de vida (22,8%); ocultamiento del embarazo por temor a reacción de padres o pareja (20,4%); abuso sexual reiterado, violación e incesto (2,1%); abandono de la pareja (1 stock football jerseys,9%); y problemas de tipo psicológico o emocional (1,9%), perfilando al miedo y la coerción como las causas de más del 65% de los abortos clandestinos.

10 декабря 1940—8 мая 1945

Третий рейх Третий рейх

группа армий «Юг», 17-я армия

егери, лёгкая пехота

дивизия

Бад-Тёльц

Дивизия боевых петухов (нем. Spielhahnjäger) buy football shirts, Петушиные перья (нем. Spielhahnfeder)

Вторая мировая война

97-я егерская дивизия (нем. 97. Jäger-Division) — пехотное соединение вермахта. Ранее называлось 97-й лёгкой пехотной дивизией (нем

United States Away ZARDES 9 Jerseys

United States Away ZARDES 9 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

97. leichte Infanterie-Division).

Дивизия была сформирована 10 декабря 1940 года в регионе Баварские Альпы между Мурнау и Розенхаймом как 97-я лёгкая дивизия. В дивизию вступали преимущественно опытные солдаты. Штаб дивизии располагался в Бад-Тёльце, этот город также считается официальным местом формирования дивизии. В самом начале существования дивизия получила прозвище «Петухи» по предложению одного из командиров дивизии, майора Веуйраутера. 20 мая 1941 года дивизия начала выдвижение в Словакию, ближе к границе с СССР. В тот день туда прибыло командование дивизии, через 3 дня прибыл весь личный состав. Войска располагались в Братиславе, 28 мая отправились на территорию польского Генерал-губернаторства, где провели плановые учения. 22 июня дивизия форсировала реку Сан и заняла свою позицию.

Она была включена в состав 17-й армии из группы армий «Юг», которая наступала на территорию Украины из Магерова. Преследуя противника и разбивая его войска на отдельные группы thermos bottle price, которые попадали в окружение, дивизия прорвала линию обороны Жолква, прошла через Куликов и достигла Летичева, города, который находился на «линии Сталина». Также она штурмовала Умань. В конце августа 1941 года дивизия переправилась через Днепр, создала новый плацдарм для наступления и к ноябрю заняла территории от Краснограда и Лозовой до Артёмовска. Там она до апреля 1942 года вынуждена была обороняться от атак советских войск. При помощи группы армий «Центр» она удержала свои позиции и переправилась через Донец, после чего разгромила советский плацдарм в Изюме в ходе битвы за Харьков. 6 июля 1942 года стала егерской дивизией, в ходе летнего наступления переправилась через Дон и Маныч, взяла Армавир, перешла Кубань и захватила стратегически важные нефтяные месторождения нефти близ Майкопа. Попытка пробиться к Западному Кавказу, однако, сорвалась.

В начале 1943 года дивизия спешно отступила из Краснодара вместе с остатками 6-й армии, разбитой под Сталинградом. В последующие месяцы дивизия обороняла станицы Абинская, Крымская, Молдаванская. В начале октября 1943 года дивизия отступила на Таманский полуостров, защищая Керченский пролив. В середине октября она была переброшена к Мелитополю, оттуда отступила к Александровски, Самойловскому, Никоалевки, Лопаткам и к Днепру, к переходу Большая Лепатиха. В течение трёх месяцев дивизия отражала атаки противника, после чего отошла к Большой Костромке и Никопольскому плацдарму. После битвы за Днепр дивизия бежала в Молдавию и Румынию, оттуда в польский город Кельце для строительства линии Висла-Сандомир. В сентябре 1944 года бежала в словацкий Кошице, где вела бои в ходе Восточно-Карпатской операции. В начале 1945 года отступила в Верхнюю Силезию, обороняла промышленный центр Ратибор. В мае дивизии было предъявлено требование о немедленной капитуляции. Дивизия отказалась капитулировать и попыталась прорваться к американцам. Это было не только из-за постоянных нападений чешских партизан, но и страха перед советской армией и слухам о возможных столкновениях США и СССР. Однако на линии Линц-Прага дивизия была уничтожена и распалась на несколько частей, которые безуспешно пытались прорваться к американцам. Многие попали в плен к советским войскам или были уничтожены, а некоторые пропали без вести вместе с командиром дивизии Робертом Бадером.

NewConnect is an alternative stock exchange allowing smaller companies to float shares run by the Warsaw Stock Exchange football shirts uk cheap. The exchange is conducted outside the regulated market as an multilateral trading facility.

Compared to the main market of Warsaw Stock Exchange, NewConnect offers lower costs for floated companies, simplified entrance criteria and limited reporting requirements.

The exchange maintains two indices, which measure the performance of listed companies: the broadly composed NCIndex (which comprises all companies listed on the NewConnect) and NSX Life Science (which comprises the companies from pharmaceutical and biotechnology sectors)

United States Away ZARDES 9 Jerseys

United States Away ZARDES 9 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

.

The first session took place on August 30, 2007.

NewConnect was modelled on the basis of the British Alternative Investment Market and Nordic First North alternative share markets. Its aim was to provide financing and place of exchange for shares of smaller companies that listed on the main market of the Warsaw Stock Exchange panasonic mens shaver.

As of 1 February 2011, there were 199 companies listed on the NewConnect with a market capitalisation of PLN 5.930 billion.

As of 22 March 2009, there were 87:

Россия

Липецкая область

Липецк

Советский

Сырский

600 м

Советская улица

Координаты:    

Исполко́мовская у́лица — улица в Советском округе Липецка. Проходит в Сырском от Базарной до Технической улицы

United States Away ZARDES 9 Jerseys

United States Away ZARDES 9 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

.

Первоначальное название — Советская улица. 27 ноября 1964 года получила нынешнее имя при переименовании всех улиц в посёлке Сырском, имевших «тёзок» в остальной части Липецка (в городе уже существовала Советская улица). Новое название по находившемуся в то время на этой улице исполкому поселкового совета.

Застройка 

Real Madrid Club de Fútbol Away JAMES 10 Jerseys

Real Madrid Club de Fútbol Away JAMES 10 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

;— частная и коллективная малоэтажная.

На Исполкомовской улице, 5, находится маслокомбинат компании «Липецкхлебмакаронпром»

Wiesław Myśliwski (ur. 25 marca 1932 w Dwikozach) – filolog polski, pisarz, dwukrotny laureat Nagrody Literackiej „Nike” (1997, 2007); wychodząc ze źródeł chłopskiego doświadczenia i chłopskiej mowy żywej, wpisuje swoje kreacje w krąg uniwersalnych praw i prawd o świecie i ludzkiej egzystencji.

Jego ojciec, Julian, wywodził się z rodziny mieszczańskiej z Ćmielowa; był oficerem, brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku, a po demobilizacji został urzędnikiem. Natomiast matka Myśliwskiego, Marianna, była wychowanką Uniwersytetu Ludowego Zofii i Ignacego Solarzów w Szycach; w młodości aktywnie działała w ZMW "Wici".

Po wojnie Wiesław Myśliwski uczęszczał do gimnazjum i liceum ogólnokształcącego w Sandomierzu, maturę zdał w 1951 roku. Studiował filologię polską na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, którą ukończył w 1956 roku.

Debiutował w 1955 roku recenzją powieści E. de Greff "Noc jest moim światłem"

sport t shirt

KELME Men Sport T-shirt Basketball Football Training

BUY NOW

29.99
22.99

. Pracował w latach 1955-1976 w Ludowej Spółdzielni Wydawniczej w Warszawie jako asystent redaktora, redaktor, kierownik redakcji literatury współczesnej, zastępca redaktora naczelnego.

W latach 1975–1999 był redaktorem naczelnym kwartalnika "Regiony", w latach 1993-1999 także dwutygodnika kulturalnego "Sycyna". Od 1997 roku jest przewodniczącym jury konkursu – Ogólnopolskiej Nagrody im. Aleksandra Patkowskiego w Sandomierzu. W latach 1971–1983 był członkiem Związku Literatów Polskich. Obecnie mieszka w Warszawie.

Ekranizacji i realizacji teatralnych jego utworów podejmowali się tacy twórcy jak: Ryszard Ber, Wojciech Marczewski, Stefan Szlachtycz

United States Away ZARDES 9 Jerseys

United States Away ZARDES 9 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, Tadeusz Junak, Kazimierz Dejmek, Izabella Cywińska, Bogdan Tosza. Książki Myśliwskiego przetłumaczono na języki: angielski (w Anglii i USA), niemiecki, francuski

United States Away ACOSTA 14 Jerseys

United States Away ACOSTA 14 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, holenderski, hiszpański, hebrajski, włoski, rosyjski, węgierski, czeski, słowacki, serbski, chorwacki, słoweński, rumuński, bułgarski, łotewski, litewski, estoński, ukraiński, gruziński.

Marta Kubišová (ur. 1 listopada 1942 w Czeskich Budziejowicach) – czeska piosenkarka, trzykrotna (za 1966, 1968 i 1969 rok) zdobywczyni czechosłowackiej nagrody „Złotego Słowika”, laureatka festiwali Bratislavská lýra. Sygnatariuszka i rzeczniczka Karty 77.

Marta Kubišová urodziła się 1 listopada 1942 roku w Czeskich Budziejowicach. Jej ojciec był internistą. Matka zajmowała się domem, a następnie sprzedawała płyty czeskiej wytwórni muzycznej Supraphon w sklepie przy ulicy Celetnej w Pradze. Małżeństwo, oprócz córki, dochowało się syna Jana. W 1952 roku rodzina przeniosła się do Podiebradów, gdzie w latach 1954–1959 Kubišová uczęszczała do gimnazjum. Po jego ukończeniu pragnęła, jak jej ojciec, studiować medycynę, jednak nie dostała się na studia z powodu inteligenckiego pochodzenia. Od 1959 do 1962 roku była zatrudniona w hucie szkła jako brakarka (przy wyszukiwaniu szklanek i butelek, które nie spełniały norm). Jednocześnie śpiewała amatorsko z zespołem tanecznym w Podiebradach oraz w kawiarni w Nymburku. W tym czasie bezskutecznie starała się o rekomendację z fabryki

long sport socks

KELME Gym Towel Sox Stockings Men Soccer Long Sport Socks

BUY NOW

$32.99
$11.99

, aby dostać się na studia medyczne.

W 1961 roku wzięła udział w konkursie „Szukamy nowych talentów” awansując do finału. Na sezon 1962/1963 została zaangażowana do pardubickiego teatru Stop divadla, gdzie poznała kompozytora, Bohuslava Ondráčka, który wpłynął na jej dalszą karierę. W sezonie 1963/1964 pracowała w teatrze Alfa w Pilźnie, w którym współpracowała z sekstetem jazzowym Ondráčka. Popularność jaką zdobyła występując w małych teatrach oraz oryginalność utworów Bohuslava Ondráčka przyciągnęły uwagę reżyserów teatralnych. We wrześniu 1964 roku przeprowadziła się do Pragi. W stolicy, za namową Jana Schneidera, rozpoczęła występy w teatrze muzycznym Rokoko znajdującym się na placu Wacława. Tam też zaczęła tworzyć własny repertuar. Dzięki reżyserowi z Rokoka, Darkowi Vostřelowi, pojawiła się w programie telewizyjnym Vysílá studio A. W 1965 roku, w teatrze, podczas prób do Čekání na slávu, poznała Helenę Vondráčkovą i Václava Neckářa. Rok później, na festiwalu Bratislavská lýra w Bratysławie, zdobyła (wraz z Vondráčkovą) „Srebrną lirę” za wykonanie piosenki „Oh, baby, baby” oraz zadebiutowała w filmie – Mučedníci lásky, którego reżyserem był przyszły mąż piosenkarki, Jan Němec.

W 1967 roku została uhonorowana nagrodą „Złotego Słowika” dla najlepszej czechosłowackiej piosenkarki roku 1966, przyznawaną przez czytelników „Mladého světa” i słuchaczy stacji radiowych. W tym samym roku zdobyła „Brązową lirę” na festiwalu Bratislavská lýra za wykonanie piosenki w duecie z Waldemarem Matušką „Nech tu lásku spát” oraz została obsadzona w (realizowanym również w następnym roku) serialu telewizyjnym Píseň pro Rudolfa III w reżyserii Jaromíra Vasty, w którym wykonała pieśń (do słów Petra Rady) nadawaną w radiu po sierpniu 1968 roku jako „Modlitba pro Martu” („Modlitwa dla Marty”).

Sukcesy na czechosłowackiej scenie muzycznej zaowocowały w 1968 roku występami Kubišovej podczas targów MIDEM (akronim od Marché International du Disque et de l'Edition Musicale) w Cannes we Francji, ofertą występów w Londynie (odrzuconą ze względu na niekorzystne warunki finansowe) oraz występem w paryskiej Olympii na zaproszenie Bruna Coquatrixe'a, gdzie spotkała się z Arethą Franklin. W tym samym roku zdobyła „Złotą lirę” na festiwalu Bratislavská lýra za wykonanie piosenki „Cesta” autorstwa Jindřicha Brabeca oraz Petra Rady, a także zrealizowała swój pierwszy recital telewizyjny Náhrdelník melancholie w reżyserii Jana Němca. W 1968 roku jej brat Jan wyemigrował do Kanady.

W czasie „praskiej wiosny” (okresie politycznej liberalizacji w Czechosłowacji, trwającej od 5 stycznia do 20 sierpnia 1968 roku) wraz z Ivą Janžurovą oficjalnie (w obecności kamer telewizyjnych) wsparła Alexandra Dubčeka po jego powrocie z negocjacji w Moskwie.

W nocy z 20 na 21 sierpnia 1968 roku rozpoczęła się operacja „Dunaj” – inwazja wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację w celu powstrzymania politycznych reform. Po rozpoczęciu operacji telewizja dwukrotnie wyemitowała Píseň pro Rudolfa III. Piosenka z tego serialu, nadawana w radiu jako „Modlitba pro Martu”, wraz z upływem czasu stała się odzwierciedleniem nastrojów społecznych po krwawym stłumieniu „praskiej wiosny” oraz wyrazem obywatelskiego protestu przeciwko wtargnięciu obcych wojsk.

1 listopada 1968 powstał (pod kierownictwem Bohuslava Ondráčka) tercet Golden Kids, w którym oprócz Kubišovej występowali Helena Vondráčková i Václav Neckář. Przed końcem roku tercet miał własny program, a muzyczni krytycy uznali piosenki Kubišovej: „Cesta”, „Lampa” i „Máj” za trzy najlepsze piosenki mijającego roku. 1 stycznia 1969 roku wzięła udział w programie noworocznym GramoHit

Goalkeeper Jersey

KELME Football Goalkeeper Long-Sleeve Suit Soccer Jersey Set

BUY NOW

$49.99
$34.99

, w którym wykonała utwór „Modlitba pro Martu”. Na początku 1969 roku tercet występował na targach muzycznych MIDEM w Cannes, z których powrócił przedwcześnie na wieść o samospaleniu Jana Palacha. Efektem pozytywnych recenzji krytyków muzycznych po serii koncertów Golden Kids było podpisanie kontraktu z Polydor Records. Jednocześnie Kubišová otrzymała nagrodę „Złotego Słowika” w kategorii najlepsza czechosłowacka piosenkarka 1968 roku, a na festiwalu w Splicie piosenką „Atlantis” zdobyła trzecie miejsce. W tym samym roku zespół wystąpił m.in. na festiwalu Europe Songs w Szwecji oraz w zachodnioniemieckiej telewizji, a w Czechosłowacji została wydana jej pierwsza solowa płyta Songy a balady, nagrała także piosenkę dla radia „Tajga blues '69” dla upamiętnienia ośmiorga pracowników Uniwersytetu Moskiewskiego, którzy 25 sierpnia 1968 roku na placu Czerwonym w Moskwie protestowali przeciwko interwencji zbrojnej w Czechosłowacji (sześcioro z nich zesłano do łagrów, a dwoje zamknięto w szpitalu psychiatrycznym) oraz zrealizowała drugi recital telewizyjny Proudy lásku odnesou. We wrześniu 1969 roku Marta Kubišová poślubiła reżysera Jana Němca.

Zmiany polityczne jakie nastąpiły w Czechosłowacji po stłumieniu „praskiej wiosny” oraz postępująca od końca 1969 roku „normalizacja” spowodowały powolne odsuwanie Marty Kubišovej od występów publicznych, telewizji oraz emisji jej piosenek w radiu (nowy dyrektor radia zarządził, aby nadawano tylko jeden utwór piosenkarki dziennie, celem osłabienia jej pozycji w nadchodzącym plebiscycie na najpopularniejszą wokalistkę roku). Nowo wybrane władze Komunistycznej Partii Czechosłowacji, z Gustávem Husákiem na czele, nie mogły zaakceptować popularności wokalistki, która otwarcie poparła Alexandra Dubčeka, a poprzez piosenkę „Modlitba pro Martu” była kojarzona ze zrywem 1968 roku. Podjęte działania nie przyniosły spodziewanego rezultatu i na początku 1970 roku – w plebiscycie na najlepszą piosenkarkę roku 1969 – zdobyła największą liczbę głosów. Zgodnie z wytycznymi władz, nagrodę odebrała „za zamkniętymi drzwiami” w redakcji „Mladého světa”.

Ostatni występ Golden Kids odbył się 27 stycznia 1970 roku w hali sportowej w Ostrawie, a kilka dni później (3 lutego) decyzją władz tercet został rozwiązany. Państwowy Pragokoncert zakazał wokalistce pracy i działalności artystycznej. Ponadto objęto całkowitą cenzurą jej twórczość. Ostatni singel, „Kde máš ten dům”, nagrany w czerwcu 1970 roku dla Supraphonu, został przed wydaniem zniszczony, natomiast aparat bezpieczeństwa Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej (StB) zadbał, aby Kubišova nie mogła znaleźć pracy. Przez kolejne prawie 20 lat radio i telewizja czechosłowacka nie nadały ani jednej piosenki w wykonaniu artystki. Rolę Kubišovej, która w swoim repertuarze miała zagraniczne piosenki z czeskimi tekstami, zdemaskował na swych łamach m.in. wschodnioniemiecki organ partii komunistycznej, dziennik „Neues Deutschland”: dzięki rewizjonistycznej postawie wobec zachodniego przemysłu rozrywkowego, który w Czechosłowacji przeważył, przeciwnik mógł systematycznie stopniować swą ideologiczną dywersję właśnie za pomocą hitów. Za pośrednictwem zachodnich szlagierów osiągnąć apolityczną postawę, by dalej demoralizować młodzież, a tym samym stworzyć hołotę, która potem poprowadziłaby akcję przeciw socjalistycznej sile kraju. W mediach istniał formalny zakaz wymieniania nazwiska piosenkarki.

Oficjalnym, propagandowym wyjaśnieniem, które miało uwiarygodnić w oczach społeczeństwa usunięcie Marty Kubišovej z życia publicznego, był „fakt”, że Kubišova wzięła udział w zdjęciach pornograficznych i nie może już być artystką socjalistyczną – jak napisał centralny organ Komunistycznej Partii Czechosłowacji, „Rudé právo”. Prowokacja StB polegała na skopiowaniu w całości duńskiej książeczki porno Gorące kotki, w której dokonano fotomontażu kilku zdjęć tak, aby była na nich widoczna twarz Kubišovej. Spreparowane pismo rozesłano do instytucji kulturalnych, gazet, radia oraz telewizji. Ponadto w rozmowach z innymi artystami sugerowano, że wokalistka wzięła udział w filmie pornograficznym, który zrealizowano w jednej z praskich willi. Efektem był całkowity ostracyzm na oficjalnych imprezach. W odpowiedzi piosenkarka wytoczyła dyrektorowi Pragokoncertu proces o zniesławienie. Sprawa zakończyła się orzeczeniem przez sąd przeprosin – dyrektor wyraził skruchę, ale przedsiębiorstwo i tak zerwało wszystkie kontrakty oraz umowy z wokalistką. Proces oraz sytuacja w jakiej znalazła się Kubišova odbiły się na jej stanie zdrowia: w 1971 roku, będąc w ósmym miesiącu ciąży, poroniła na skutek stresu (lekarze uratowali ją ze śmierci klinicznej). Kubišova była faworytką w kolejnej edycji plebiscytu o nagrodę „Złotego Słowika”, ale interwencja Departamentu Prasy i Informacji (Úřad pro tisk a informace, 1968–1989), kierowanego przez Edwarda Švacha, sprawiła, że zmieniono zasady przyznawania nagrody (m.in. połączono kategorie, zniszczono część kartek pocztowych z głosami na Kubišovą, jednocześnie podwajając liczbę oddanych głosów na Evę Pilarovą). W ten sposób Kubišova oficjalnie zajęła miejsce siódme, niepozwalające na uroczyste wręczenie nagrody (występy laureatów specjalnie ograniczono do miejsca szóstego) – zwycięzcą połączonych kategorii został Karel Gott.

Po powrocie ze szpitala pracowała chałupniczo przy wyrobie zabawek dla spółdzielni lalkarskiej Kierunek

United States Away ZARDES 9 Jerseys

United States Away ZARDES 9 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, gdyż reżim komunistyczny nie pozwolił jej na wykonywanie innej pracy. W 1972 roku rozwiodła się z Janem Němcem (w 1974 roku został zmuszony do emigracji). W 1973 roku piosenkarka wyprowadziła się z Pragi i zamieszkała we wsi Slapy. W lutym 1974 roku wyszła za mąż za reżysera Jana Moravca. W tym czasie, w zamian za publiczne wyrażenie poparcia dla władzy socjalistycznej, sugerowano możliwość poprawy sytuacji artystki, ale Kubišova propozycję odrzuciła.

W 1977 roku została sygnatariuszką Karty 77 (niezależnej inicjatywy działającej na rzecz przestrzegania praw człowieka) oraz jej rzeczniczką (1977–1978) po aresztowaniu Václava Havla. W sierpniu 1978 roku uczestniczyła w spotkaniu przedstawicieli Karty 77 i Komitetu Obrony Robotników w Karkonoszach, którego celem było wydanie wspólnego oświadczenia w 10. rocznicę „praskiej wiosny” i interwencji wojskowej w Czechosłowacji, co wzmogło wobec niej działania inwigilacyjne prowadzone przez StB. W tym samym roku nielegalnie nagrała kilka piosenek z akompaniamentem gitarowym Jaroslava Hutki, które ukazały się na kompilacyjnym albumie Zakázaní zpěváci druhé kultury wydanym w Szwecji oraz nagrała piosenkę „Tvé jméno Jan – Pocta Janu Patočkovi” i amatorski wideoklip dla upamiętnienia śmierci profesora Jana Patočki. 1 czerwca 1979 roku urodziła córkę Kateřinę (Kačenkę), której ojcem chrzestnym został Václav Havel. Na początku lat 80. powróciła do Pragi i rozwiodła się z Janem Moravcem z powodu jego zdrady małżeńskiej. Od 1981 do 1989 roku pracowała jako referentka w wydziale budownictwa urzędu miejskiego.

Pierwsze publiczne pojawienie się Marty Kubišovej nastąpiło 10 grudnia 1988 roku podczas legalnej demonstracji na placu Škroupově náměstí w Pradze z okazji 40-lecia uchwalenia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, gdzie zaśpiewała czechosłowacki hymn „Kde domov můj”. Był to właściwie pierwszy publiczny występ od 1970 roku. 21 listopada 1989 roku, podczas aksamitnej rewolucji, zaśpiewała z balkonu gmachu wydawnictwa „Melantrich” na placu Wacława w Pradze „Modlitwę dla Marty” oraz hymn Czechosłowacji. W grudniu tego samego roku wzięła udział w oficjalnym koncercie, a wytwórnia Supraphon ponownie wydała jej pierwszą płytę Songy a balady. 2 czerwca 1990 roku odbył się pierwszy solowy koncert artystki w pałacu Lucerna, podczas którego otrzymała „dożywotniego” „Złotego Słowika”, również jako uhonorowanie za rok 1970.

W 1990 roku, na krótko, zaangażowała się w politykę i została wybrana do Izby Narodów Zgromadzenia Federalnego, ówczesnego Parlamentu Czechosłowackiego, z ramienia Forum Obywatelskiego. 3 listopada 1994 roku podczas koncertu Golden Kids Comeback otrzymała wraz z zespołem złotą płytę za 250 tys. sprzedanych płyt. W 1995 została odznaczona Medalem Za Zasługi II stopnia.

Zajmuje się działalnością charytatywną i od 1992 roku prowadzi program telewizyjny o zwierzętach w schroniskach Chcete mě? W 1997 roku ukazała się biografia piosenkarki, napisana przez Adama Georgieva, Chytat slunce, a rok później artystka została uhonorowana wprowadzeniem do Síně slávy. Od 1998 roku stale współpracuje z teatrem Ungelt w Pradze. W 2005 roku ukazała się druga biografia – Asi to tak sám Bůh chtěl autorstwa Luboša Nečasa. W 2012 otrzymała z rąk ambasadora Francji w Czechach Legię Honorową, a w 2015 roku została odznaczona Orderem Zasługi Wielkiego Księstwa Luksemburga oraz otrzymała tytuł Dáma české kultury.

Marta Kubišova jest jedną z głównych bohaterek książki Mariusza Szczygła Gottland. Historia Kubišovej stała się też kanwą sztuki teatralnej Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk Zaginiona Czechosłowacja. Prapremiera została przygotowana w 2011 roku specjalnie na Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Demoludy” w Olsztynie.

Solowe:

Golden Kids:

Źródło:.

Ponadto Marta Kubišova wystąpiła w ponad 50 filmach dokumentalnych i 50 programach telewizyjnych oraz 5 teledyskach.